نقد و بررسی نسخه ریمستر بازی Elder Scrolls IV: Oblivion

سعی میکنیم بعد از 20 ساعت انجام بازی نسخه ریمستر Elder Scrolls IV: Oblivion به نقد و بررسی این بازی بپردازم

تغییرات npc

بله، نسخه اصلی Oblivion هیچ ریشی نداشت. هیچ ریشی در شخصیت‌پردازی وجود نداشت و حتی یک سبیل هم در استان عظیم Cyrodiil پیدا نمی‌شود. اضافه کردن ریش به تعداد انگشت‌شماری از NPCها در سراسر جهان، تجربه اصلی Oblivion را تغییر نمی‌دهد. در واقع، حتی با وجود موهای صورت و گرافیک بهبود یافته، نیمی از شخصیت‌هایی که در طول ماجراجویی‌ام ملاقات کردم، هنوز هم نگران‌کننده به نظر می‌رسیدند. برای برخی، این ممکن است ناخوشایند باشد – به خصوص وقتی که با جلوه‌های بصری شگفت‌انگیز نسخه بازسازی شده مقایسه شود – اما برای من، Oblivion بدون برخی از مدل‌های شخصیت واقعاً ناراحت‌کننده، Oblivion نیست. همه اینها بخشی از آن “جذابیتی” است که تاد هاوارد، کارگردان بازی، در جریان رونمایی به آن اشاره کرد.

به نظر می‌رسد که افراد Virtuos نیز آن “جذابیت” خاص Oblivion را درک می‌کنند، زیرا نسخه بازسازی شده بهترین ویژگی‌های Bethesda را دست نخورده نگه داشته و در عین حال به آرامی برخی از مکانیک‌های قدیمی‌تر Oblivion را بازسازی می‌کند. مطمئناً افراد وسواسی ایراداتی پیدا می‌کنند و کسانی که برای اولین بار این بازی را انجام می‌دهند، ممکن است سرشان را از برخی از اشتباهاتی که در آن باقی مانده است، بخارانند، اما Oblivion Remastered منطقی‌ترین سازش به نظر می‌رسد. جلوه‌های بصری کاملاً بازسازی شده‌اند تا از موتور Unreal Engine 5 بهره ببرند، اما شخصیت‌ها هنوز کاملاً درست به نظر نمی‌رسند. انیمیشن‌های حمله دوباره طراحی شده‌اند، اما مبارزات هنوز هم به طور کلی بد هستند. مکانیک‌های ساده‌سازی سطح‌بندی، سیستم کلاس را حفظ کرده‌اند، اما قفل شدن موقت بسیار دشوارتر است. رابط کاربری و منوها یکپارچه و به‌روزرسانی شده‌اند، اما صفحه نقشه نمادین Oblivion مشابه نسخه اصلی است. در بیشتر موارد، Oblivion Remastered موفق می‌شود از مرز باریک آشنایی و تازگی عبور کند.

تغییرات جزئیات بازی

بزرگترین غافلگیری، نحوه‌ی ارائه‌ی آن است. Oblivion Remastered خیره‌کننده به نظر می‌رسد. Virtuos و Bethesda Game Studios از موتور Unreal Engine 5 بهره برده‌اند و بدون شک از نظر فنی، چشمگیرترین بازی‌ای است که Bethesda Game Studios تاکنون منتشر کرده است. نورپردازی پویا، آسمان‌خراش‌های پر جنب و جوش، پالت رنگی وسیع‌تر و بافت‌های فوق‌العاده واقع‌گرایانه، آن درخشش AAA نسل فعلی را که بازیکنان انتظار دارند، به نسخه بازسازی‌شده می‌دهد. این پیشرفت‌ها به مدل‌های شخصیت‌ها نیز گسترش یافته است، زیرا NPCها (شخصیت‌های غیرقابل بازی) به طرز باشکوهی جزئیات دارند. می‌توانید تارهای مو را روی ریش‌های تازه رشد کرده و منافذ صورت آنها را ببینید، اما هنوز کمی غیرطبیعی هستند. در بیشتر موارد، NPCها وقتی دهان خود را باز می‌کنند، حتی عجیب‌تر به نظر می‌رسند. بین جلوه‌های بصری فوق‌العاده واقع‌گرایانه و چهره‌های عجیب و غریب و انیمیشن‌های صورت قدیمی، یک گسستگی عجیب وجود دارد. نکته این است که این بی‌نظمی بخشی از چیزی است که Oblivion را بسیار خاص می‌کند و در این نسخه بازسازی‌شده به وفور یافت می‌شود.

تغییرات صدای بازی

بخش کلیدی این بی‌نظمی، صداپیشگی نمادین است و خوشبختانه، Virtuos و BGS تصمیم گرفته‌اند که بیشتر صدای اصلی را حفظ کنند. البته، صدای بم وس جانسون هنوز هم در همه جا شنیده می‌شود و حتی برخی از اشتباهاتی که هرگز از بازی اصلی حذف نشده بودند را نیز حفظ کرده‌اند. با این حال، تعداد انگشت‌شماری از صداپیشگان جدید برای ضبط مجدد دیالوگ‌ها برای نژادهای مختلف معرفی شده‌اند. با توجه به اینکه تقریباً هشت نفر دیالوگ‌ها را برای صدها شخصیت ضبط کرده‌اند، این منطقی است، اما من گاهی اوقات دلم برای صداپیشگی قدیمی تنگ می‌شود. ادای عجیب “متشکرم، آقا” توسط گدایان دوباره انجام شده و به نظر… اشتباه می‌آید. تغییر صدای ناشیانه برای من به یک امر عادی تبدیل شده است و با توجه به اینکه Virtuos در اشتباهات باقی مانده اما تغییر کرده است، این کمی ناامیدکننده است.

تا آنجا که می‌توانم بگویم، بیشتر جلوه‌های صوتی نیز یکسان هستند. صدای شعله‌ور شدن و ترمیم تقریباً یکسان به نظر می‌رسند، اما وقتی با جلوه‌های جدید و فناوری نورپردازی ترکیب می‌شوند، کمی نامتناسب به نظر می‌رسند. این چیز بدی نیست، اما عجیب است که این همه از ارائه را تغییر دهید اما آن جلوه‌های صوتی قدیمی را دست نخورده باقی بگذارید.

سیستم مبارزه بازی

گذشته از ارائه، سیستم مبارزه، دوربین سوم شخص و سطح‌بندی Oblivion بیشترین تغییرات را داشته است. انیمیشن‌های حمله جدید، مبارزات تن به تن را کمی جذاب‌تر می‌کنند، هدف‌گیری با کمان بسیار آسان‌تر شده است، دشمنان به جای غرغر کردن یا ناله کردن، به ضربات واکنش نشان می‌دهند و اضافه شدن دکمه دویدن، مانور بیشتری را در داخل و خارج از نبردها فراهم می‌کند. همه این تغییرات با گزینه دوربین سوم شخص به خوبی کار می‌کنند. در حالی که سوم شخص هنوز روش ایده‌آلی برای بازی Oblivion نیست، گزینه دوربین به طور قابل توجهی بهتر از نسخه اصلی است. همه اینها با یک سیستم سطح‌بندی اصلاح‌شده که برای بازیکن معمولی کمی آسان‌تر است، به هم پیوند خورده است.

رنک بندی و سطح مبارزه در بازی

در حالی که این تغییرات در مبارزه و سطح‌بندی، Oblivion را قابل دسترس‌تر می‌کند، مبارزه لحظه به لحظه آن هنوز بد است. فاقد تأثیر و وزنی است که سایر بازی‌های اول شخص و تن به تن محور مدت‌هاست که به آن پی برده‌اند. اکثر نبردهای تن به تن به مسدود کردن و عقب رفتن بین ضربات در حالی که حریف شما را به زمین می‌کوبد، خلاصه می‌شود. در سال ۲۰۰۶، با توجه به جاه‌طلبی Oblivion، این موضوع قابل بخشش بود، اما در سال ۲۰۲۵ نادیده گرفتن آن دشوارتر است. این موضوع با وجود تمام ابزارهایی که در اختیار دارید و سیستم سطح‌بندی انعطاف‌پذیرتر، کمی جبران می‌شود. وقتی از چرخاندن شمشیرم خسته می‌شدم، به کمانم روی می‌آوردم. وقتی از پرتاب تیر به دشمنانم خسته می‌شدم، به جادوهایم روی می‌آوردم. وقتی از جادوها خسته می‌شدم، چند اسکلت احضار می‌کردم تا برای من بجنگند. این یک راه حل زیبا نیست، اما حداقل از تکراری شدن مبارزه جلوگیری می‌کند.

با وجود نقص‌هایش، من همیشه سیستم سطح‌بندی Oblivion را به Skyrim ترجیح داده‌ام. با انتخاب یک کلاس و تخصص در مهارت‌های خاص در ابتدا، احساس می‌کردم که باید نقش خاصی را بازی کنم. شخصیت‌های من در Oblivion در بعضی چیزها عالی و در بعضی دیگر افتضاح بودند، و این دقیقاً همان چیزی بود که بود. نکته کلیدی این بود که برای بالا بردن سطح، از آن نقاط قوت استفاده کنم. نسخه بازسازی‌شده همچنان به شما اجازه می‌دهد کلاسی با تعداد انگشت‌شماری مهارت اصلی انتخاب (یا ایجاد) کنید که وقتی آموزش داده می‌شوند، روند ارتقا را به طور قابل توجهی سرعت می‌بخشند. هر مهارتی که مهارت اصلی نیست، همچنان می‌تواند بهبود یابد و در ارتقا لحاظ شود. این بدان معناست که شما همچنان تشویق می‌شوید که سبک بازی خود را حول کلاستان توسعه دهید، اما اگر تصمیم بگیرید که 10 ساعت وقت بگذارید و جادوی Illusion را به دست آورید، هیچ چیز مانع شما از انجام این کار نخواهد شد. نسخه بازسازی‌شده همچنین برخی از مهارت‌ها و ویژگی‌های عجیب‌تر آن مانند Athletics که به شما امکان می‌دهد بلندتر بپرید و Speed که به سادگی سرعت حرکت را افزایش می‌دهد، را حفظ کرده است. من از روی کنجکاوی روی سرعت سرمایه‌گذاری زیادی کردم و هیچ دلیلی برای استفاده از دکمه جدید Sprint وجود ندارد زیرا حتی بدون دویدن، شخصیت من ظاهراً سریع‌تر از اسبم حرکت می‌کند. مهمتر از همه، این تغییرات ایجاد یک کلاس بد و قفل کردن سطح شما را بسیار دشوارتر می‌کند – مشکلی که اغلب هنگام بازی Oblivion در کودکی با آن مواجه می‌شدم.

باگ ها بازی

Oblivion Remastered سهم نسبتاً خوبی از باگ‌ها دارد، اما در مورد بازی‌های نقش‌آفرینی Bethesda، اوضاع می‌توانست خیلی بدتر باشد. من در طول 20 ساعت بازی یک بار هنگ کردم و چند مورد عجیب بصری، بیشتر در مورد نورپردازی – چیزهایی مانند بازتاب‌های نامناسب و سایه‌های عجیب – دیده‌ام. عملکرد بازی روی کارت گرافیک 4080Ti من خوب بوده است، اما قطعاً در دنیای باز آن افت فریم وجود دارد. عملکرد بازی روی Steam Deck با وجود اینکه توسط Deck Verified شده است، ضعیف است. جلوه‌های بصری بازی گل‌آلود است، عملکرد اغلب به زیر 30 فریم در ثانیه می‌رسد و مرتباً گیر می‌کند. من بازی کردن روی Steam Deck را توصیه نمی‌کنم، مگر اینکه تنها گزینه شما باشد.

بازسازی یا ریمستر کردن Oblivion یک تلاش عجیب و غریب است. این یک بازی شلوغ و به‌هم‌ریخته است که – روی کاغذ – تقریباً از هر نظر قابل تصوری توسط The Elder Scrolls V: Skyrim شکست خورده است. مبارزات Skyrim برتر است، دنیای آن از نظر بصری متمایزتر است، طراحی سیاه‌چاله‌ها متمرکزتر است، صداگذاری ظرافت‌هایی دارد و البته شخصیت‌ها بسیار بهتر به نظر می‌رسند. با این حال، اگر Bethesda Game Studios و Virtuos Studios Oblivion را از پایه و با هدف مطابقت یا فراتر رفتن از Skyrim بازسازی می‌کردند، نکته اصلی را از دست می‌دادند. شما نمی‌توانید جادوی غرغر وس جانسون را که می‌گوید: “پس با خونت تاوان بده!” راکسی این (Roxey Inn) بدون یک مکالمه‌ی بی‌معنی و بی‌معنی به محض ورود به آن، حس و حال مسافرخانه‌ی راکسی را ندارد. به جرات می‌توانم بگویم که Oblivion بدون مکانیک عجیب ترغیبش که من هنوز تقریباً 20 سال بعد کاملاً آن را درک نمی‌کنم، دیگر Oblivion نیست. این لبه‌های تیز همان چیزی است که به Oblivion شخصیت می‌دهد، و وقتی این لبه‌ها صیقل داده شوند، با یک بازی نقش‌آفرینی فانتزی نسبتاً کلیشه‌ای روبرو می‌شوید.

نقاط منفی و مثبت نسخه ریمستر

نکات مثب :

• نمایش بصری شگفت‌انگیز که استاندارد جدیدی را برای بازی‌های نقش‌آفرینی بتسدا تعیین می‌کند

• قدردانی و درک قوی از نسخه اصلی و تمام ویژگی‌های آن

• سیستم سطح‌بندی اصلاح‌شده بسیاری از مشکلات نسخه اصلی را حل می‌کند

• مدل‌های شخصیت‌ها به طرز خوبی عجیب به نظر می‌رسند

نکات منفی:

• حتی با وجود بهبودها، مبارزات هنوز هم زیاد خوب نیستند

• مشکلات جزئی در عملکرد